Z technicznego punktu widzenia, system cardo jest aplikacją webową. Oferując dane, korzysta on z dwóch różnych serwerów programowych.
Realizacja programowa oparta jest prawie wyłącznie na skryptach, co umożliwia łatwy dostęp do niej.
Jako serwer internetowy, wykorzystywany jest "Internet Information Server" (zwany dalej IIS ) firmy Microsoft. Odpowiedzialny jest on za działanie głównej części systemu cardo. Stosowanym tu językiem skryptowym jest JScript.
Za realizację funkcji geograficznych, takich jak: prezentacja map, selekcja warstw geograficznych itp, odpowiada internetowy serwer map "IWAN". W tym przypadku wykorzystywany jest język skryptowy IwanScript. IWAN jest - w swej istocie - klasycznym serwerem webowym. Jego funkcjonalnośc została jednak rozszerzona o możliwości serwera map.
Komunikacja pomiędzy serwerami przebiega w sposób w pełni przezroczysty. Serwery komunikują się między sobą, zaś klient komunikuje się z obu serwerami. Dostęp użytkownika do systemu realizowany jest wyłącznie w oparciu o protokół HTTP(s). Oznacza to, że użytkownik nigdy nie ma bezpośredniego dostepu do danych, zgromadzonych w plikach lub bazach danych, lecz tylko poprzez warstwę pośrednią systemu cardo.
Serwery webowe oferują dostęp do danych poprzez tzw. "wirtualne foldery". Odwzorowują one fizyczne foldery, przez co umożliwiają dostęp do danych w nich zawartych. Ta struktura może być rozszerzona o dalsze wirualne foldery, które również odnoszą się do folderów fizycznych. Możliwość ta została wykorzystana w systemie cardo w celu rozgraniczenia części: rdzenia systemu (core) oraz użytkownika. Część "core" zawiera wszystkie dane i programy systemu bazowego. Jest ona identyczna w przypadku wszystkich instalacji systemu.
Aby umożliwić klientom dostosowanie systemu do ich specyfiki, wydzielono specjalny folder projektu. Fizycznie oddzielony jest on od częsci rdzenia systemu i zawiera dodatkowe programy oraz dane. Jest zintegrowany ze strukturą, jako folder wirtualny i nosi zawsze nazwę "project". Dalszych informacji na temat struktury folderów może udzielić administrator sieci.
Wszystkie informacje systemowe zgromadzone są w bazie matadanych (zwanej dalej CdM). Jest to baza danych MS Access 2000, nosząca nazwę "user.mdb". Znajduje się ona w standardowym folderze baz danych projektu. Baza zawiera wszystkie informacje systemowe, dlatego też należy regularnie wykonywać jej kopię zapasową.